FORGOT YOUR DETAILS?

Kora wierzby – naturalna aspiryna

/ / Wszystkie, Zdrowie, Zdrowy styl zycia, Zioła

Kora wierzby – naturalna aspiryna

Kwas acetylosalicylowy w postaci białej tabletki znamy od ponad wieku, natomiast pochodzenie substancji  która jest głównym składnikiem tego znanego na całym świecie leku jest znane od bardzo dawna. Już w starożytnym Egipcie stosowano wywar z kory wierzby na różne dolegliwości bólowe (opisują to egipskie zwoje z około 1550 r. p.n.e.), w późniejszych wiekach Galen i Hipokrates również polecali korę wierzby na ból i problemy ze stawami, w średniowieczu stosowano zarówno korę, liście, owoce i sok. Współcześnie stosowana jest tylko kora.

Surowiec:

Cała, rozdrobniona lub rozkruszona kora z młodych gałęzi następujących pokrewnych gatunków wierzby (Salix sp):

  • Wierzba purpurowa – Salix purpurea L.
  • Wierzba wawrzynkowa – Salix dafnoides Hill.
  • Wierzba krucha – Salix fragilis L.
  • Wierzba biała – Salix alba L.
white willow

Wierzba biała

 

Surowiec zbierany jest wiosną, przed pojawieniem się liści. Rośliny występują w strefie klimatu umiarkowanego półkuli północnej, w Polsce to popularny krzew, także hodowlany.

Skład  – związki chemiczne wchodzące w skład surowca:

salicyna

salicyna

 

  • Glikozydy fenolowe – salicyna, salikortyna, triandryna
  • Flawonoidy
  • Garbniki
  • Sole mineralne

 

 

Trochę historii – skąd wzięła się aspiryna?

Kora wierzby swoje właściwości przeciwbólowe, zawdzięcza zawartym w niej salicylanom. W 1928 roku  w niemiecki profesor farmacji Johann Andreas Buchner rozpoczął wytwarzanie leku w postaci żółtej masy z kory wierzby, swój wyrób nazwał salicylanem. Rok później  francuski farmaceuta Pierre Leroux uzyskał krystaliczną postać salicylanu. W 1838 roku włoski chemik Rafaele Piria opracował metodę wytwarzania kwasu salicylowego. Kwas acetylosalicylowy znany współcześnie otrzymał francuski chemik Charles Gerhardt dopiero 15 lat później. Nie udało mu się jednak uzyskać postaci czystej chemiczne, co powodowało, że otrzymana przez niego substancja była nietrwała. W 1897 roku kwas acetylosalicylowy otrzymano na drodze syntezy chemicznej i rozpoczęto jej produkcję na większą skalę (sztuczny syntetyczny odpowiednik był w produkcji kilka razy tańszy).

Ciekawostki:

  • Jeszcze pod koniec XIX w ze względu na smak i drażniący wpływu na błony śluzowe i wywoływanie mdłości decyzję o zastosowaniu leku pozostawiano pacjentowi.
  • Aspiryna była pierwszym lekiem uzyskanym w sposób syntetyczny a początek jej produkcji uważa się za początek przemysłu farmaceutycznego.

 

Działanie kory wierzby:

wierzba purpurowa

Wierzba purpurowa

 

Działanie kory wierzby wynika z współdziałania salicylanów, garbników i flawonoidów. Zawarte w niej salicylany w przewodzie pokarmowym przekształcają się w alkohol salicylowy a następnie w kwas salicylowy. Związek wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe. Garbniki działają przeciwbakteryjnie i przeciwzapalne oraz uszczelniają ściany naczyń włosowatych. Flawonoidy zwiększają ilość wydalanego moczu i działają antyoksydacyjnie (neutralizują wolne rodniki). Kora wierzby hamuje wytwarzanie prostaglandyn, są to związki wywołujące i podtrzymujące stan zapalny.

Kora wierzby działa łagodniej od sztucznego odpowiednika, nie wykazuje także tylu działań ubocznych (szczególnie na żołądek i jelita) a także nie ma wpływu a krzepliwość krwi, niemniej jednak nie powinny jej stosować kobiety w ciąży i dzieci.

 

Kiedy stosować korę wierzby?

Kora wierzby jest środkiem przeciwgorączkowym, uśmierzającym ból, wzmacniającym i oczyszczającym krew. Odwar polecany jest w chorobie reumatycznej i dolegliwościach stawów i przewlekłym gośćcu. W literaturze zielarskiej polecany jest także osobom po 50 roku życia jako środek zapobiegający zawałowi mięśnia sercowego ( zamiast stosowania niewielkich dawek kwasu acetylosalicylowego), w czasie przeziębienia i grypy. Opisywane jest także działanie przeciwpasożytnicze i przeciwbiegunkowe. Ponad to polecana jest przy innych dolegliwościach:

willow flower

  • Bezsenności
  • Migrenach
  • Nerwobólach
  • Jako okłady na trudno gojące się rany
  • Jako okłady w nadmiernej potliwości

 

TOP