Czy spaghetti jest lekkostrawne? Wszystko, co musisz wiedzieć

Spaghetti może być lekkostrawne, jeśli wybierzesz zwykły makaron pszenny, delikatny sos i gotowanie bez smażenia na tłuszczu. Znaczenie ma także wielkość porcji oraz indywidualna tolerancja składników. Sprawdź, jak przygotować łagodną wersję dania przy diecie łatwostrawnej.

Czy spaghetti jest lekkostrawne?

Sam makaron spaghetti nie obciąża przewodu pokarmowego w takim stopniu jak produkty pełnoziarniste. W diecie lekkostrawnej zaleca się przede wszystkim makaron pszenny lub ryżowy, ugotowany do miękkości. Zawiera on mniej błonnika niż wariant razowy, dlatego zwykle jest lepiej tolerowany przy podrażnieniu żołądka.

Problemem często nie jest makaron, lecz dodatki. Tłuste mięso, smażona cebula, czosnek, ostre przyprawy, duża ilość sera albo ciężki sos mogą nasilać zgagę, ból brzucha i wzdęcia. Czy zatem klasyczne spaghetti bolognese zawsze odpada? Nie, ale jego recepturę trzeba wyraźnie uprościć.

W diecie lekkostrawnej najlepiej wybierać makaron pszenny, gotować go bez nadmiernego rozgotowania i podawać z łagodnym sosem o małej zawartości tłuszczu.

Jak wybrać makaron do diety lekkostrawnej?

Makaron pszenny z oczyszczonej mąki jest zwykle dozwolony, podobnie jak makaron ryżowy. Ostrożność dotyczy produktów razowych, ponieważ większa ilość błonnika może przyspieszać perystaltykę jelit i powodować dyskomfort. Dotyczy to także spaghetti pełnoziarnistego, które nie jest pierwszym wyborem podczas zaostrzenia dolegliwości.

Temperatura i konsystencja również mają znaczenie. Danie bardzo gorące, suche albo podane w dużej porcji może być gorzej tolerowane niż niewielka ilość miękkiego makaronu z delikatnym sosem. Przy nawracających objawach najlepiej obserwować reakcję organizmu i zmniejszyć porcję.

Jak przygotować lekkostrawne spaghetti?

Najłagodniejszy sposób obróbki to gotowanie w wodzie, duszenie bez wcześniejszego obsmażania oraz gotowanie na parze. Tak przygotowane składniki zachowują miękką strukturę i nie wymagają dużej ilości tłuszczu. Smażenie, panierowanie i pieczenie z tłustym dodatkiem nie pasują do tego modelu żywienia.

Warzywa do sosu można zetrzeć, obrać i długo dusić. Marchew, cukinia, dynia oraz niewielka ilość selera są zwykle łagodniejsze niż warzywa wzdymające. Warzywa cebulowe – cebula, por i czosnek – mogą zwiększać wzdęcia oraz długo zalegać w żołądku, dlatego przy dolegliwościach należy je pominąć.

Mięso i sos

Do wersji bolognese pasuje chude mięso mielone z indyka albo kurczaka. Mięso należy ugotować bez wcześniejszego smażenia, a następnie połączyć z passatą pomidorową, wodą i łagodnymi ziołami. Jeśli pomidory nasilają pieczenie lub refluks, lepiej zastąpić je sosem z marchwi, cukinii albo dyni.

Oliwę można dodać pod koniec gotowania, lecz w niewielkiej ilości. Nie należy wzbogacać potrawy boczkiem, kiełbasą, śmietaną, dużą ilością parmezanu ani ostrą papryką. Delikatny smak można uzyskać dzięki bazylii, koperkowi lub odrobinie ziół prowansalskich.

Warzywa w daniu

Marchew i cukinię warto obrać, drobno zetrzeć i dusić do miękkości. Pomidor powinien być pozbawiony skórki, a w razie gorszej tolerancji można użyć gładkiej passaty bez pestek. Rozdrabnianie, dłuższe gotowanie i usunięcie twardych części roślin sprawiają, że błonnik jest łagodniejszy dla przewodu pokarmowego.

Prosty przepis na lekkostrawne spaghetti bolognese

Na jedną porcję przygotuj 80 g makaronu spaghetti, 200 g chudego mięsa mielonego z indyka, około 175 g passaty, 100 g marchewki, 80 g selera, 250 ml wody oraz 15 g oliwy. Do smaku wystarczą sól, bazylia, erytrol i niewielka ilość ziół prowansalskich. Ten zestaw nie zawiera cebuli ani czosnku.

Przygotowanie przebiega w kilku etapach:

1. Ugotuj makaron według instrukcji na opakowaniu.
2. Zetrzyj obraną marchew i seler, a następnie podduś warzywa w garnku bez tłuszczu.
3. Dodaj passatę, wodę, bazylię, sól, erytrol i zioła, po czym zagotuj sos.
4. Włóż mięso do garnka i gotuj całość przez około 20 minut.
5. Po wyłączeniu palnika dodaj oliwę i wymieszaj potrawę.
6. Podaj niewielką porcję makaronu z ciepłym sosem.

Przy gęstszym sosie można wydłużyć gotowanie i pozwolić na odparowanie części wody. Nie należy jednak przypalać warzyw ani mięsa, ponieważ mocno zrumienione składniki bywają cięższe do strawienia. Osoby z chorobami przewodu pokarmowego powinny dopasować porcję do zaleceń medycznych.

Jakie dodatki ograniczyć?

Dieta lekkostrawna jest stosowana między innymi przy wrzodach żołądka i dwunastnicy, stanach zapalnych błony śluzowej, w czasie rekonwalescencji oraz podczas leczenia onkologicznego. Jej celem jest odciążenie żołądka i jelit, a nie całkowite wykluczenie wszystkich produktów o wyrazistym smaku.

Błonnik pokarmowy pozostaje potrzebnym składnikiem jadłospisu, lecz przy nasilonych objawach powinien pojawiać się w mniejszych ilościach. Zalecana ilość rozpuszczalnego w wodzie błonnika wynosi około 20–25 g dziennie, jednak jego poziom zwiększa się stopniowo. Po poprawie możesz ostrożnie sprawdzać tolerancję warzyw i produktów pełnoziarnistych.

W spaghetti przygotowywanym podczas dolegliwości lepiej pominąć:

• ceb ulę, por, czosnek i inne warzywa cebulowe,
• papryczkę chili oraz ostre mieszanki przypraw,
• boczek, kiełbasę i tłuste mięso,
• smażone warzywa oraz zasmażkę,
• tłuste sery, śmietanę i ciężkie sosy,
• surowe warzywa ze skórką oraz dużą ilość pestek.

W jadłospisie łatwostrawnym sprawdzają się także pieczywo pszenne, biały ryż, drobna kasza manna, kasza jaglana, kuskus i gotowane ziemniaki. Posiłki powinny dostarczać około 1 g białka na kilogram masy ciała, 50–65% energii z węglowodanów oraz około 30% energii z tłuszczów. Takie proporcje zawsze trzeba dostosować do choroby, wieku, masy ciała i zaleceń osoby prowadzącej leczenie.